Dawny piętrowy korpus główny, założony na planie wydłużonego prostokąta, architekt ozdobił czterema kwadratowymi, wysmukłymi wieżyczkami w narożach, które od góry dekorowane są plastrami i okrągłymi okienkami, a zwieńczone stożkowymi hełmami o nieco wklęsłych połaciach. Elewację frontową, zwróconą na wschód, ożywia środkowy, wysunięty znacznie do przodu, jakby ryzalit (szerokości równej sieni), który nie jest jednak klasycznym ryzalitem, takim, jakie widzieliśmy już w innych pałacach i z jakimi zetkniemy się jeszcze nie raz. Składa się on bowiem z zamkniętego na parterze ganku, o ścianach dzielonych plastrami, dźwigającego w kondygnacji piętra cztery pilastry a między nimi zawarte są: okno pośrodku i flankujące je po bokach dwie nisze zwieńczone niewielkimi tympanonikami, w których zapewne stały niegdyś rzeźby. Całość tego niby portyku zamyka belkowanie i wieńczy trójkątny szczyt. Ganek kryje w sobie kamienny barokowy portal, zamknięty' półkoliście i ujęty w dwa pilastry być może pamiątkę po starym pałacu.
Elewacje pałacu otrzymały wystrój klasycystyczno-renesansowy. W strefie parteru są one pokryte boniowaniem płytowym, ściany piętra zaś otrzymały boniowanie w pasy. Prostokątne okna piętra ozdobione są od góryT prostymi odcinkami gzymsu, pod którymi umieszczono tarczę herbową ze splecionymi literami GMP, odnoszącymi się najprawdopodobniej do syna Aleksandra Gustawa i jego żony Mark Przeździeckich. Elewację zamyka od góry belkowanie z fryzem wypełnionym płycinami z tarczami herbowymi.
Podczas przebudowy Lanciego pałac otrzymał, od strony" południowej, parterową, prostopadle ustawioną oficynę, połączoną z nim za pomocą otwartej galerii arkadowo-kolumnowej, niezwykle pięknym architektonicznie elementem, będącym nawiązaniem do architektury renesansu włoskiego, podobnie jak i opracowanie elewacji samej oficyny, krytej płaskim dachem, podzielonej siedmioma półkoliście zamkniętymi otworami arkadowymi. Od północy zaś do bocznej elewacji pałacu, w przedłużeniu jego podłużnej osi, Lanci dobudował prostokątny- człon, zamknięty półkoliście, przeznaczony na pałacową kaplicę. Jej ściany w przyziemiu ozdobiło boniowanie, a w kondygnacji piętra - podział pilastrami oraz kolumnami w apsydzie i oknami zamkniętymi trójkątnymi szczycikami.